Geschiedenis van Delft’s aardewerk

Rond 1600 zijn er op diverse plaatsen in Holland plateelbakkerijen, die ook majolica vervaardigen. Dit met tinglazuur afgewerkte aardewerkproduct komt oorspronkelijk uit italië en Spanje en heeft via Antwerpen Holland bereikt. Het is Delft dat wereldvermaard zal worden door de ontwikkeling van een hierop gebaseerd nieuw product: Delfts Blauw.

In de 17de eeuw worden door de Verenigde Oostindische Compagnie grote hoeveelheden blauw gedecoreerd porselein uit China in Holland geïmporteerd. Ook in Delft ondervinden de acht majolicabedrijven sterke concurrentie van dit wittere en dunnere porselein. Een aantal Delftse ambachtslieden verfijnt hun grondstof en hun bak- en glazuur-techiek. Zo ontstaat het Hollants Porceleyn of faïence. Mede door de fraai geïmiteerde oosterse decoraties is de Delftse creatie een succes. In de loop van de Gouden Eeuw breidt de nieuwe 'industrie' zich uit. De verlaten bierbrouwerijen zijn uitstekend geschikt als huisvesting voor de faïencefabrieken; in 1695 telt Delft er 32.

De blauw-witte uitvoering samen met het veelkleurige Polychroom, zijn prachtige voorbeelden van het vakmanschap en de rijke fantasie van de Delftse plateelbakkers uit die tijd. Helaas dwingen Engelse concurrentie en de slechte economische situaties als gevolg van oorlogen en binnenlandse twisten, de meeste bedrijven in de 18de eeuw tot sluiting.

Inmiddels is het Delfts aardewerk wereldwijd een begrip, als sieraardewerk en gebruiksvoorwerpen met typisch Hollandse motieven. De vervaardiging van het echte Delftse aardewerk volgens traditionele, ambachtelijke technieken is te bezichtigen in enkele Delfts aardewerkfabrieken.